بررسی وضعیت فرهنگی و تأثیر آن بر رشد اقتصادی استان های ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری اقتصاد اسلامی، دانشکده اقتصاد علامه طباطبائی

2 استاد دانشکده اقتصاد علامه طباطبائی

3 استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه مازندران

چکیده

عوامل و شاخص­های فرهنگی بسیاری در جهت اثرگذاری بر رشد و توسعه اقتصادی وجود دارند که باید شناسایی، و در­نظر گرفته شوند. کشورها می­توانند از طریق به­کارگیری استعدادهای خلاق، میراث و داشته­های فرهنگی خود، رشد اقتصادی را برانگیخته، پشتیبانی و تقویت نموده و در­نهایت، سبب رفاه و سعادت جامعه شوند. شاخص­های فرهنگی می­تواند معیار سنجش و نشانگر وضعیت فرهنگی باشد. این مطالعه، به دنبال آن است تا مشخص نماید که آیا شاخص فرهنگی بر رشد اقتصادی استان­های ایران اثر دارد یا خیر. شاخص فرهنگی با استفاده از مبانی نظری مزیت نسبی و معیار RCA محاسبه شده است. در این مقاله، بر­اساس اطلاعات مربوط به حساب­های منطقه­ای 31 استان کشور ایران، شاخص فرهنگی استان­ها محاسبه و وضعیت بین استان­ها، مقایسه و تأثیرمزیت شاخص­های فرهنگی بر رشد اقتصادی ایران در قالب رگرسیون تلفیقی پویا(GMM) در دوره 1395-1379 برآورد شده است. استان‌های کشور براساس آخرین اطلاعات داده­های منتشر­شده در سال 1397، حجم جامعه آماری ما را تشکیل می‌دهد. نتایج برآورد براساس رگرسیون داده­های تابلویی، نشان می­دهد که در دوره مورد بررسی، اثر مزیت نسبی ارزش­افزوده متغیرهای فرهنگی رشد اقتصادی، مثبت و معنادار است. همچنین نتایج تحقیق نشان می­دهد، شاخص فرهنگی در صورتی­که سبب افزایش سرمایه انسانی شود، می­تواند رشد اقتصادی استان­ها را نیز افزایش دهد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Study of Cultural Status and Its Impact on Economic Growth in Iranian Provinces

نویسندگان [English]

  • Sara Hanjari 1
  • Mehdi Taghavi 2
  • Ahmad Jafari Samimi 3
  • Abbas Shakeri 2
1 PhD candidate in Islamic Economics, Faculty of Economics, Allameh Tabataba'i University
2 Professor of Economics, Faculty of Economics, Allameh Tabataba'i University
3 Professor of Economics, University of Mazandaran
چکیده [English]

Different cultural factors and indicators affecting economic growth should be identified and taken into consideration. Using their creative talents and cultural heritage, countries can support and improve economic growth and ultimately attain the welfare and prosperity of society. Cultural indicators can measure cultural status. The purpose of this study is to determine whether the cultural index affects economic growth in Iran's provinces. This index is calculated with regard to theoretical basics of Revealed Comparative Advantage (RCA). In this paper, based on regional accounts of 31 provinces, first the cultural index of provinces is computed and the its situation is compared among provinces. Then, the impact of the cultural indices’ advantage on Iran's economic growth is estimated using a dynamic panel data model and generalized method of moments (GMM) during 2000-2016. The statistical population consists of Iran’s provinces.  The estimation results show that the effect of the comparative advantage of the value added of cultural variables on economic growth is positive and significant. In addition, the cultural index can increase the economic growth of the provinces if it increases human capital

کلیدواژه‌ها [English]

  • Comparative advantage
  • Value added
  • Cultural index
  • Iran’s Provinces
 

        -            ایزانلو، قاسم و مهنازی، روح الله. (1381). تأثیر عوامل فرهنگی بر توسعه اقتصادی. دومین همایش دو سالانه اقتصاد ایران، تهران: دانشگاه تربیت مدرس.

        -            بیگی، محمد و اعظم، علی. (1379). جایگاه بخش فرهنگ و هنر در اقتصاد ملی.فصلنامه تحقیقات فرهنگی، سال چهارم، شماره 16: 117-87.

        -            شاه طهماسبی، اسماعیل. (1392). بررسی و مقایسه کارآیی نسبی استان ها در مدیریت کلان ورزشی در طول برنامه سوم و سال های ابتدایی برنامه چهارم. مجله پژوهش در علوم ورزشی. شماره 10.

        -            صادقی، حسین؛ وفایی یگانه، رضا و غفاری، محمدحسن. (1386). گسترش اقتصاد غیررسمی و تهدید فرهنگ اقتصادی. ماهنامه مهندسی فرهنگی، سال دوم، شماره 12: 86-74.

        -            صالحی امیری، رضا و حسین زادگان، زهره. (1386). نقش صنعت فرهنگ بر توسعه فرهنگی، با تأکید بر کتابخوانی. مجله مدیریت فرهنگی، سال اول، شماره اول: 45-59.

        -            صالحی امیری. رضا؛ کاوسی، اسمعیل و تقدسی، پوراندخت.(1389). بررسی عوامل مؤثر در صادرات کالاهای فرهنگی در ایران و ارائه راهبردهای مدیریتی.مجله مدیریت فرهنگی، سال چهارم، شماره 9: 74-93.

        -            قمری، احسان. (1379). تأثیر تحولات فرهنگی بر توسعه اقتصادی، مورد ایران.پایان‌نامه کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه امام صادق(ع)، دانشکده معارف اسلامی و اقتصاد .

 

 

        -            Arellano, M., &Bond, S. (1991). Some tests of specification for panel data: Monte Carlo evidence and an application to employment equations. Review of Economic Studies 58 (2), 277-297.

        -            Arellano, M., &Bover, O. (1995). Another look at the instrumental variable estimation of error-components models. Journal of Econometrics, 68(1), 29-51.

        -            ALtman, M.(2001). Culture, human agency, and economic theory: culture as a determinant of material Welfare.Journal of Socio-Economics, 30,379-391.

        -            Ballance, R. H., Forstner, H., & Murray, T. (1987). Consistency tests of alternative measures of comparative advantage. The Review of Economics and Statistics, 69,157-161.

        -            Balassa, B. (1965). Trade liberalisation and “revealed” comparative advantage. The Manchester School33(2), 99-123.

        -            Balassa, B. (1986). Comparative advantage in manufactured goods: a reappraisal. The Review of Economics and Statistics, 68(2), 315-319.

        -            Beigi, M., & Aazam, A. (2000). The place of culture and art in the national economy, Journal of Iranian Cultural Research, 4(16), 87-117(In Persian).

        -            Blundell, R., & Bond, S. (1998). Initial conditions and moment restrictions in dynamic panel data models. Journal of Econometrics87(1), 115-143.

        -            Brasili, A., Epifani, P., &Helg, R. (2000). On the dynamics of trade patterns. De Economist148(2), 233-258.

        -            Bodley, J. H. (1994). An anthropological perspective. Cultural Anthropology: Tribes, States, and the Global System3.

        -            DiMaggio, P. (1994). Culture and economy. In Handbook of economic sociology (pp. 27-57). Princeton University Press and Russell Sage.

        -            Diniz, S. C., & Machado, A. F. (2011). Analysis of the consumption of artistic-cultural goods and services in Brazil. Journal of Cultural Economics35(1), 1-18.

        -            Ghamari, E., (2000). The impact of cultural changes on Economic development, the case of Iran. Master thesis in Economic, Imam sadegh, (In Persian).

        -            Harrison, L. E., & Huntington, S. P. (2000). Introduction: Why culture matters. Culture matters: How values shape human progress.

        -            Izanloo, GH., Mahnazi, R. (2002) The Impact of Cultural Factors on Economic Development. The second biennial conference of the Iranian economy, Iran, Tehran, Tarbiat Modares University (In Persian).

        -            Last, A. K., & Wetzel, H. (2010). The efficiency of German public theatres: a stochastic frontier analysis approach. Journal of Cultural Economics, 34(2), 89-110.

        -            Lee, J. (1995). Comparative advantage in manufacturing as an American determinant of industrialization: the Korean case. World Development Report, 23, 1195-1200.

        -            Leitao, N. C. (2012). Economic growth, globalization and trade. Management Research and Practice4(3), 24-24.

        -            Lin, K.T. (1997). Analysis of North Korea's foreign trade by revealed comparative advantage.Journal of Econometric Development, 22, 97-117.

        -            Liesner, H. H. (1958). The European common market and British industry. The Economic Journal68(270), 302-316.

        -            Sadeghi, H., & Vafayi Yeganeh, R., & Ghafari,. M. (2007).   Expanding in informal economy threatening economic culture. A monthly Journal of Engineering, 2(12):74-86, (In Persian).

        -            Salehi Amiri, R. &, Hosseinzadegan, Z. (2007). The role of the culture industry in cultural development, emphasis on reading, Journal of Cultural Management, 1(1): 45-59, (In Persian).

        -            Salehi Amiri, R., & Kawoosi, E., Taghadosi, P., (2010). Investigating the factors affecting the export of cultural goods in Iran and presenting Management Strategies. Journal of Cultural Management, 4(9):74-93, (In Persian).

        -            Sargan, J. D. (1988). Testing for misspecification after estimating using instrumental variables. Contributions to Econometrics: John Denis Sargan1, 213-235.

        -            Shah Tahmasbi, E. (2014). A comparative and study of the relative efficiency in provinces for Macro sport management during the third plan and the early years of the fourth plan. Journal of Research in sport science, 10, (In Persian).

        -            Shane, S., Venkataraman, S., & MacMillan, I. (1995). Cultural differences in innovation championing strategies. Journal of Management, 21(5), 931-952.

        -            Shane, S., & Venkataraman, S. (1996). Renegade and rational championing strategies. Organization Studies, 17(5), 751-771.

        -            Solow, R. M. (1956). A contribution to the theory of economic growth. The Quarterly Journal of Economics70(1), 65-94.

        -            Temple, J. (1999). The new growth evidence. Journal of Economic Literature, 37 (1), 112-156.

        -            Thompson, H. (2002). Culture and economic development: modernisation to globalisation. Theory & Science, ISSN: 1527-5558: 2(2).

        -            Throsby, D. (2001). Economics and culture. Cambridge university press.

        -            Tylor, E. B. (1859). Primitive culture: researches into the development of mythology, philosophy, religion, art, and custom (Vol. 2). J. Murray.

        -            Towse, R. (2000). Cultural economics, copyright and the cultural industries. TársadalomésgazdaságKözép-ésKelet-Európában/Society and Economy in Central and Eastern Europe, 107-134.

        -            United Nations Industrial Development Organization (UNIDO). (1986). International comparative advantage in manufacturing: changing profiles of resources and trade. Vienna: United Nations Industrial Development Organization.